Ont-moeten
ONT-MOETEN
Als niets meer moet, is dat ont-moeten
Als niets meer moet, mag ik er zijn
Als niets meer moet, is alles mogelijk
Dan doet ontmoeten niet meer pijn
Het moeten zet me achter tralies
Met monsters om me heen op wacht
Afwijzing, Woede en Vernedering
Maar ík ben het die mezelf veracht
Ik maak van willen meestal moeten
Omdat ik steeds naar iets verlang
Goedkeuring, liefde of aanvaarding
En daarom ben ik altijd bang
Als niets meer moet, ontmoet ik Vrijheid
Zij wordt mijn liefste kameraad
Zij accepteert, steunt en vertrouwt me
Ik weet dat zij me nooit verraadt
Dan kan ik jou ook vrijheid geven
Ik houd je niet meer in mijn macht
Jij hebt recht op je eigen leven
Op jouw manier vanuit je kracht
Als niets meer moet kan ik ontmoeten
Gewoon omdat het dan zo gaat
Niet meer de eis ontmoet te worden
Geen angst meer dat je me verlaat
Want zonder moeten is er Vrijheid
Vol liefde en humor spoort ze me aan
Om elk aspect van mezelf te beminnen
En zo het leven aan te gaan
Ik wil mezelf nu graag ontmoeten
Verlost van uiterlijke schijn
Ik sta mij toe niets meer te moeten
En eindelijk mezelf te zijn
Brigit Rozestraten (juli 2003)
16 March 2007 at 19:42
Mooi gedichtje
Ik hoop dat het laatste op jou van toepassing is ?
Heb je afgelopen week ook van het mooie weer genoten ?
Nu weer even een stapje terug…maar t komt vast wel weer
Heel fijn weekend voor jullie Chantal
Knuffel voor Bent
Groeten Sophia
17 March 2007 at 18:31
Wat mooi.. helemaal des Jokes, ik ben ook heel erg aan het ont-moeten! Het is zo heerlijk als je jezelf bevrijden kan van het moeten..
Liefs en een heel fijn weekend gewenst!
22 March 2007 at 11:04
wat een prachtig gedicht Chantal.
heerlijk …wat heerlijk lijkt me dat om “ont” moet te zijn.
Soms heb je wel eens zo`n dag dat niks moet…dat is genieten.
Aan de andere kan houd het “moeten ” je soms ook in gang.
Het simpele “de dingen doen die moeten “maakt dat je midden in het leven blijft en een soort balans in je zelf vind.
29 March 2007 at 22:40
Hoi Chantal, daar ben ik eindelijk ook weer eens.
Ik val met mijn neus in de boter met dit prachtige gedicht.
Je hebt al een tijdje zo hard aan jezelf gewerkt, dat je heel bewust bent van je processen. Dat betekent helaas niet automatisch dat je er ook mee om kunt gaan (was het maar zo eenvoudig), maar je hebt al heel wat stappen in de goede richting gezet en je zal ook hebben gemerkt dat hoe meer je durft los te laten, hoe meer het naar je toe komt.
Ik zag dat je al zo ontzettend veel bent afgevallen.
Goed joh!
Wat zal dat een heerlijk gevoel geven.
Je mag best trots zijn op jezelf.
Hoe heb je dat gedaan, een speciaal dieet gevolgd?
knuffel van Indi
1 April 2007 at 17:13
Prachtig gedicht Chantal…… heerlijk zal het zijn om niets meer te MOETen…. maar soms heb je verplichtingen, en dan MOET je wel….
… moeilijk hè??
Maar er MOET niks als jij het niet wil……
Geniet van deze heerlijke zonnige dagen, en dat MOET van mij….
))